ทำไมกับแค่เรื่องนิดเดียว ถึงพูดออกไปตอนนั้นอย่างที่รู้สึกไม่ได้
1. วินาทีนั้นตกใจ ตื่นเต้น คิดอะไรไม่ออกเลย ว่างเปล่า
2. เพราะตอนนั้นยังไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึก หรือต้องการอะไรกันแน่
3. รู้แล้วว่าตัวเองรู้สึก "ไม่" หรือ "ได้" อยู่ลึกๆ แต่ยังไม่ได้วิเคราะห์ประเมินผลดีผลเสียอย่างถี่ถ้วน
4. รู้อย่างชัดเจนว่าต้องการอะไร แต่ไม่กล้าพูดออกไป เพราะกลัว...เสียภาพลักษณ์ เสียความน่าเชื่อถือ เสียความสัมพันธ์
5. เป็นคนที่ไม่มีจุดยืนของตัวเอง ตัดสินใจเองไม่เป็น
ไม่ว่าจะเป็นอะไร มันทำให้นึกเสียดายขึ้นมาตอนหลังอยู่เสมอ
ว่า..ไม่น่าเลยกู
ว่า..แต่ ข้อไหนห่วยสุด?
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น